Een huishouden bestaat ofwel uit een persoon die gewoonlijk alleen leeft, ofwel uit twee of meer personen, die al dan niet door familiebanden verbonden, gewoonlijk eenzelfde woning betrekken en er samenleven (Deboosere et al., 1997; Deboosere et al., 2009). De huishoudens kunnen in twee grote klassen worden ingedeeld: collectieve huishoudens en private huishoudens.

Voor elk privaat huishouden wordt een referentiepersoon aangeduid, teneinde de plaats van elk lid van het huishouden te kunnen bepalen (verwantschap). In principe wordt als referentiepersoon de persoon genomen die werkelijk de belangen van het gezin behartigt of die voor het grootste deel in het onderhoud van het huishouden voorziet (Deboosere et al., 1997). Toch zal in de realiteit de referentiepersoon degene zijn die zich bezighoudt met de administratieve zaken (Lodewijckx en Deboosere, 2008; Deboosere et al., 2009).
Deze referentiepersoon vormt bij de gehanteerde huishoudenstypologie (zie 4.2 Huishoudenstypologie in de methodologie van de Bevolking op de BISA-website) het centrale begrip om het huishoudenstype en -positie te bepalen, aangezien alles gebeurt op basis van de verwantschappen van de personen in het huishouden ten opzichte van deze referentiepersoon. Een andere persoon binnen het huishouden aanduiden als referentiepersoon kan een heel andere huishoudensclassificatie, op vlak van het huishoudenstype en -positie, voor datzelfde huishouden tot gevolg hebben. De keuze van de referentiepersoon heeft dus verstrekkende gevolgen voor de bepaling van het uiteindelijke huishoudenstype en -positie(s), waardoor de personen in het privaat huishouden gekenmerkt worden. Een extreem voorbeeld hiervan is een huishouden bestaande uit een zestiger die samenwoont met zijn zoon/dochter van veertig. Wanneer de zestiger als referentiepersoon wordt aangeduid hebben we te maken met alleenstaande ouder, in het andere geval, indien de veertiger de referentiepersoon is, gaat het over een ander type huishouden in de gehanteerde typologie (zie 4.2 Huishoudenstypologie in de methodologie van de Bevolking op de BISA-website)  (Deboosere et al., 2009).