De maximale hoogte van de bebouwing wordt gedefinieerd als de hoogte van het hoogste gebouw binnen een bepaald gebied (statistische sector, wijk of gemeente).

De indicator is als volgt opgebouwd:

1. Ieder gebouw, weergegeven als een tweedimensionale polygoon, heeft een maximale hoogte.
2. Voor ieder gebied wordt de hoogte van het hoogste gebouw in aanmerking genomen.

Aan de hand van deze indicator kan de verticale morfologie van de gebouwen in het Brussels Gewest worden beschreven. Deze indicator brengt architecturale hoogbouw naar voren, als potentiële oriëntatiepunten in het Brusselse landschap. Deze indicator wordt gebruikt om de bebouwingsdichtheid te karakteriseren, in combinatie met andere indicatoren zoals percentage terreininname van de bebouwing, de vloeroppervlakte/terreinoppervlakte-verhouding en het gemiddelde aantal bouwlagen. Dit is een van de belangrijkste indicatoren om de vorm van het stedelijk weefsel te beschrijven.

De maximale hoogte per gebouw werd bepaald aan de hand van de UrbIS-producten 3D-Bouwwerken (versie begin 2024).

De maximale hoogte van een gebouw wordt hier gedefinieerd als het hoogteverschil tussen het hoogste punt van polygoon Z – met een horizontaal oppervlak van minimaal 1 m² – waaruit dit gebouw bestaat, en de basis van het gebouw. Deze drempel van 1 m² maakt het mogelijk om niet-bewoonbare of secundaire elementen uit te sluiten, die de berekening van de maximale hoogte van het gebouw onevenredig zouden kunnen beïnvloeden. 

De maximale hoogte van 245.243 gebouwen is bepaald met behulp van de UrbIS 3D-producten en afgestemd op het product UrbIS – ADM. De maximale hoogte van bijna 3000 gebouwen ontbreekt vanwege een probleem bij het uitlezen van bepaalde 3D-objecten.

De maximale hoogte van de bebouwing maakt het mogelijk om de verticale morfologie van de gebouwen in de wijken van het Gewest te karakteriseren. Deze indicator brengt architecturale hoogbouw naar voren, als potentiële oriëntatiepunten in het Brusselse landschap.

De maximale hoogte van de bebouwing wordt gedefinieerd als de hoogte van het hoogste gebouw binnen een bepaald gebied. Deze indicator wordt gebruikt om de bebouwingsdichtheid te karakteriseren, in combinatie met andere indicatoren zoals percentage terreininname van de bebouwing, de vloeroppervlakte/terreinoppervlakte-verhouding en het gemiddelde aantal bouwlagen.

De maximale hoogte per gebouw werd bepaald aan de hand van de UrbIS-producten 3D-Bouwwerken (versie begin 2024).

De maximale hoogte van een gebouw wordt hier gedefinieerd als het hoogteverschil tussen het hoogste punt van polygoon Z – met een horizontaal oppervlak van minimaal 1 m² – waaruit dit gebouw bestaat, en de basis van het gebouw. Deze drempel van 1 m² maakt het mogelijk om niet-bewoonbare of secundaire elementen uit te sluiten, die de berekening van de maximale hoogte van het gebouw onevenredig zouden kunnen beïnvloeden. 

De maximale hoogte van 245.243 gebouwen is bepaald met behulp van de UrbIS 3D-producten en afgestemd op het product UrbIS – ADM. De maximale hoogte van bijna 3000 gebouwen ontbreekt vanwege een probleem bij het uitlezen van bepaalde 3D-objecten.